نمیدانم چرا گذشته همیشه با پوشش همراه بود مثل آنکه در تمام اتفاقات ساده سری نهاده شده بود که بیانش نیاز به احتیاط بود اما کنون حقایق و اتفاقات شبیه هم باشند و نباشند زیاد اهمیت ندارد ،آنچه به نظر مهم است سرعت است و طی کردن، نام این پست را به نام خودم گذاشتم تا اگر از این به بعد پستی گذاشتم سعی کنم واقعی باشد و صریح

صورت زیبای ترا باز میکنم چشمهایت را نگاه میکنم لبخندت را ترسیم میکنم و آرام با تو حرف میزنم، شاید زنده شوی و این بار من بهانه ی تو باشم